متاسفم فرشاد عزیز!

متاسفم که وقتی در شکم مادرت بودی پدرت بینوایت رو از دست دادی!

متاسفم که تمام عمر یتیمی کشیدی!

متاسفم که گول خوردی و به بیراهه رفتی!

متاسفم که در 34 سالگی اعدام شدی!

متاسفم برای 2 طفل صغیرت که هنوز خیلی درست معنی پدر رو نفهمیده از دستش دادن!

متاسفم برای مادر بدبختت که بزرگ کردن 6 تا یتیم و از دست دادن 2 بار همسر که هر کدومشون نمونه یک فامیل بودن بسش نبود.

متاسفم برای برادر بیچاره ات که 2 شبانه روز آواره خیابون ها بود شاید بتونه کسیو پیدا کنه که فقط بتونه 1 روز جلوی حکم تورو بگیره.

متاسفم که دیگه نمیتونم مثل همیشه خندون ببینمت و باید بدنت رو به خاک سرد گور بسپاریم.

و متاسفم که کمی دیر شد! تو میتونستی زنده باشی فقط اگر کسایی که 5 برابر پول خونت رو میخواستن در محل کارشون تشریف داشتن و مجازات تو به جمعه نمی افتاد.

کاش تو هم 3 هزار میلیارد دزدیده بودی.. قطعاَ بیخیالت میشدن.

کاش اونهمه آدم رو بلا سرشون می آوردی شاید فقط 200 هزار تومن جریمه ات میکردن.

هر چی بود تو باید میمردی... جا برای این آدمها باز تر.

کاش هیچوقت فریب نمیخوردی. کاش..

 

لا لا لا لا همه در خواب نازن

دیگه چیزی ندارن که ببازن

بخواب آروم نه اینکه وقت خوابه

بخواب ای گل که بیداری عذابه و عذابه

بخواب آروم که خورشیدم خاموشه

اونم باید بره چیزی بپوشه

اونم طاقت نداره توی سرما

اونم غافل شد از حال دل ما

همه اینجا غریب اندر غریبن

همه از بی نیازی بی نصیبن

الهی کور بشن گر دیده باشن

میگن اینجا همه مردم فریبن

چه بی قانونه قانونش

چقدر بی برکته نونش

به نرخ مفت جون کندن

شده چیزای ارزونش

همش بغض و همش بغضه

روی لبهای خنونش

نمیدونی چقدر سخته

همون کارهای آسونش

نترس از دست بی قانون فردا

بخواب جونم که قانون داره دنیا