پنجشنبه هقت اسفند ماه برای تولد برادر بزرگم دعوت بودیم خونشون و شبش هم مابقی مهمونها اضافه میشدن.

گل پسر ما اونشب بالاخره راه افتاد و تا 6-7 متر رو میرفت تا به مقصدش برسه.

98% افسردگیم با این اتفاق خوب شد. نیشخند یه همچین آدم سیب زمینیی هستم من.

پسره نازم خدای مهربونم قدمهات رو استوار کنه و انشاله همیشه در راه خیر صلاح خودت و دیگران قدم برداری.

انشاله با این قدمها دنیال مسیری نری که برات خوب نباشه.

انشاله قدم به آزار کسی برنداری.

انشاله در راههای خوب ثابت قدم و استوار باشی فرشته من.